Ik studeerde Commerciële Economie en daarna Organisatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Ik werkte bij Hunkemöller, in de consultancy bij PwC en als freelancer voor organisaties als ING, TVM Verzekeringen, het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Nederlandse Publieke Omroep (NPO).
Mijn werk ging altijd over verandering. Hoe krijg je mensen en organisaties in beweging? Ik leerde analyseren, structureren en oplossen. Daar ben ik goed in, en dat mag er nog steeds zijn.
Toch zag ik keer op keer dat een goed plan niet vanzelf landt. Zoals bij een ijsberg zie je maar een klein deel boven water. Het grootste deel speelt zich af in de onderstroom.
Loyaal, tot ik uitgeblust was
Later zag ik ook mijn eigen onderstroom: de loyaliteit van een kind, maar dan naar mijn werkgevers. Ik was zo loyaal dat ik het mezelf liever slecht liet gaan dan mijn werk. Ik werkte keihard, tot ik op een gegeven moment uitgeblust was.
Ik was zo op zoek naar gezien worden, naar de bevestiging dat ik slim genoeg was. Dat harde werken wierp ook zijn vruchten af. Ik hoorde bij de top 3% best presterende consultants, met het beste cijfer. Ik deed alle cursussen en haalde alle certificaten die ik maar kon halen, zoals Scrum en SAFe. Daar was ik ook blij mee. Maar het kostte me ook wat.
Misschien was dit wel het patroon van mijn moeder. Zij moest van haar vader goede cijfers halen en het vwo afronden. Mijn ouders pushten mij nooit op resultaten, het kwam uit mezelf. Alleen is dat in mij verbonden met de generaties voor mij.
“Ik moet alle kansen pakken die ik pakken kan.”